Samen met Daniël van der Wal trek ik er een dag op uit om krachtplaatsen in het Waterlandse gebied te verkennen. We beginnen in Purmerend en rijden daarna door naar het schilderachtige Broek in Waterland. Beide plekken zijn in de Landschapstempel van Jaap van Etten genoemd als chakra’s in het Nederlandse landschap. Daarna maken we een wandeling op het voormalige eiland Marken. Het wordt een afwisselende dag vol verrassingen.

Nicolaaskerk, Purmerend

Purmerend ontstond als nederzetting rond het jaar 1000, toen het veengebied tussen de meren Purmer, Beemster en Wormer werd ontgonnen. Het groeide uit tot een klein vissersdorpje dat in 1410 stadsrechten kreeg. Rond 1358 werd er op de Kaasmarkt een eerste kapel gebouwd, die in de 14e eeuw uitgroeide tot een kloostercomplex. Het Ursulenklooster werd in 1572 tijdens de Reformatie verwoest, maar de kapel was inmiddels uitgegroeid tot een laatgotische kerk. Deze werd in 1850 vervangen door de huidige Nicolaaskerk, een opmerkelijke, achthoekige koepelkerk. Door dalend kerkbezoek verliet de hervormde gemeente de kerk in 1971 en werd het een cultureel centrum. In 1989 is de kerk ingewijd als rooms-katholieke Sint-Nicolaaskerk, omdat de katholieke kerk in de Kerkstraat te klein was geworden.

Neutraal en ontspannen

De Nicolaaskerk is het 7e chakra volgens de Landschapstempel. Op het plein lopen we een rondje met onze wichelroedes en vinden twee energiebanen die schuin door de kerk lopen. Volgens Google Maps zou de kerk open moeten zijn, maar dat is niet het geval. Aan de achterkant zien we wel iemand naar binnen gaan, dus bellen we aan. Als we vragen of we even binnen mogen kijken, overlegt de persoon met de pastoor en die stemt toe. Hij begeleidt ons naar de grote zaal en kijkt even toe wat we doen. Dat verrast hem, maar al snel laat hij ons alleen.

We vinden de energiebanen weer en de kruising hiervan is net naast het midden. Ik ga op een stoeltje zitten om me te concentreren op de energie. Die is wel voelbaar, maar iets houdt me tegen om echt de diepte in te gaan. Als ik focus op de oorspronkelijke energie, dan komt die heel neutraal over.

Een van de energiebanen loopt door de preekstoel, wat ik opmerkelijk vind. Achter de preekstoel ervaar ik wel een aangenaam ontspannen energie. Hier is een poort naar de Dagkapel, die van de grote zaal afgesloten is met een hekwerk. We roepen de pastoor, bedanken hem voor het bezoek en worden uitgelaten. Buiten zien we aan de gevel de toegang naar de Dagkapel, die nu afgesloten is. Dat was dus de kapel waar we waren.

Broekerkerk, Broek in Waterland

Broek in Waterland ontstond in de Middeleeuwen als ontginningsdorp in veen- en moerasgebied. ‘Broek’ verwijst naar drassig land of moeras. Het dorp groeide in de 17e eeuw uit tot renteniersdorp voor bemiddelde Amsterdammers en dankt daaraan de statige houten panden in een kenmerkende Broeker grijstint. In 1971 kreeg het de officiële status van rijksbeschermd dorpsgezicht. De Broeker Kerk is het oudste gebouw van het dorp en stamt uit de 14e eeuw. Na brandstichting door de Spanjaarden in 1573 is de kerk in 1628 op de oude fundamenten herbouwd.

Welkom en ongedwongen

We rijden verder naar de Broekerkerk, die als 6e chakra van de Landschapstempel wordt genoemd. Bij de kerk vinden we een plekje om te parkeren en we lopen langs de kerk. Ik vind al snel een energiekruising in het koor en in de toren. Naast de toren zijn ze in de gevel aan het boren om glasvezel aan te leggen. Ondanks die herrie voel ik bij de toren een heel ontspannen energie. Je bent hier welkom en mag helemaal jezelf zijn. Het voelt volledig ongedwongen en is heel ontspannend.

We lopen langs de andere kant van de kerk en bij het koor ga ik even bij de gevel staan. Ik voel er heel veel levensvreugde en mijn hart gaat helemaal open. Aan de achterkant van het koor vind ik de energie iets minder sterk, maar er is wel een bankje, waar je comfortabel van de energie kunt genieten. Ik ben erg nieuwsgierig naar de energie in de kerk, maar helaas is het nog te vroeg in het jaar en is de kerk niet open.

Niet alleen de energie van de kerk is indrukwekkend, het hele dorp is bijzonder. Ik had me er helemaal niet op voorbereid en ben verrast door de authentieke en schilderachtige uitstraling. Bijzonder, zo’n landelijke, rustige plek, vlak bij Amsterdam. We kijken wat rond, maken wat foto’s, net als andere toeristen en lunchen in het Broekerhuis, waarna we verder gaan naar Marken.

Paard van Marken

Marken lag in het veengebied Waterland en werd een eiland toen stormvloeden het losmaakten van het vasteland. In 1232 kochten Norbertijnermonniken uit het Friese klooster Mariëngaarde het eiland. Zij legden dijken aan, ontgonnen het land en stichtten Monnickendam als handelspost. Rond 1345 verdreef graaf Willem IV de monniken om hun goederen te verkopen voor oorlogen, waarna pachters en Amsterdammers het bestuur overnamen.

Rond 1700 werd er een reeks vuurbaken van de Waddenzee naar Amsterdam aangelegd om schepen veilig door de Zuiderzee te leiden. De vuurbaak op de oostpunt van Marken werd in 1839 vervangen door de huidige vuurtoren, die door zijn karakteristieke vorm de volksnaam Paard van Marken kreeg.

Meditatief licht op de dijk

De dijk bij het Paard van Marken staat beschreven in het boek Spirituele Plekken in Nederland. We parkeren op de centrale parkeerplaats en lopen verder. Het is prachtig weer, met weinig wind en een dun zonnetje. We lopen over de dijk naar de vuurtoren en zien en horen op de weides veel vogels, waaronder grutto’s en kieviten. Verder is het heerlijk stil.

Het Paard van Marken staat aan het eind van een dammetje. Het is particulier bewoond en hermetisch afgesloten met een hek. We lopen terug naar de dijk en vinden daar een energiebaan, precies door de bank op de dijk! Daniël vertelt dat hij in het boek had gelezen dat het licht hier bijzonder is, zeker in combinatie met water en wolken. Dat is op dit moment absoluut het geval: het zachte, door sluierwolken gefilterde zonlicht, het kalme water en de stilte brengen je als vanzelf in een meditatieve staat.

De Grote Kerk van Marken

Na een tijdje lopen we verder over de dijk en komen uiteindelijk in het dorp Marken. Daar gaan we even kijken bij de Grote Kerk. Deze blijkt open te zijn en binnen vind ik een energiekruising in het midden. De energie vind ik echter onaangenaam. Ik voel angst en voel me ernstig toegesproken dat ik me aan de leer van de kerk moet houden.

Daniël vraagt aan de beheerder of hij even mag zingen. Dat mag, en als hij enkele klanken zingt, voel ik de energie ineens sterk veranderen. De energieën die mij toespraken kijken ineens verbouwereerd, alsof ze niet begrijpen wat er gebeurt, en stoppen hun indoctrinatie. Ik moet erom lachen, want dit heb ik nog niet eerder ervaren.

Zo komt er een einde aan een verrassende dag in Waterland. Van de neutrale koepelkerk in Purmerend, via de ongedwongen warmte van de Broekerkerk, tot het meditatieve licht op de dijk van Marken en de opmerkelijke ervaring in de Grote Kerk. Drie heel verschillende plekken, op een steenworp van Amsterdam.

Informatie:

• Lees over de hartstocht van Daniël: van bron naar monding van de Rijn
• Website van de bewoners van het Paard van marken, met webcam, geschiedenis, foto’s en video’s
• Dit artikel is gebaseerd op Krachtplaatsen in Nederland
• Alle genoemde krachtplaatsen met de exacte coördinaten en een toelichting staan op de krachtplaatsen-kaart.
• De foto’s zijn van mij (Theo), tenzij anders vermeld.