In 2023 trok Eric Georgelin te voet als pelgrim van de Mont-Saint-Michel, dwars door Frankrijk en Italië, naar de grot van aartsengel Michael in Monte San Angelo. Hij volgde daarbij de Athena-stroom van de Michael-Apollo-lijn, een reis van ongeveer 2300 km in 109 dagen! En twee jaar later deed hij dat in omgekeerde richting over de Apollo-stroom!

Vézelay

De aanloop begon negen jaar eerder in Vézelay, waar hij onverwacht een overweldigende spirituele ervaring had. Daarna begon hij met een vriend, die ervaring had in geobiologie, zich te verdiepen in het zoeken en waarnemen van energiestromen. Bij een lezing ontdekte hij de Michael-Apollo-lijn, die zeven grote heiligdommen van aartsengel Michael verbindt en raakte gefascineerd. Hij dook in alle documentatie die hij hierover kon vinden.

Zijn motivatie om op pad te gaan was dubbel. Enerzijds zocht hij na zijn ontslag bij een reorganisatie in 2020 een tegenwicht tegen een ratio-gedomineerd leven: hij wilde tijd, lichaam en aandacht herwinnen door te lopen en open te staan voor ontmoetingen met mensen en landschap. Anderzijds wilde hij testen of de Michael-Apollo-lijn en de heiligdommen hierop echt voelbaar zijn, en wat dat doet met zijn blik op sacrale plekken, kerken en de aarde.

Le Patron

Het werd een pelgrimage in de breedste zin: fysiek afzien en improviseren, maar ook een opeenstapeling van ontmoetingen, toevalligheden en innerlijke bevestigingen die hem het gevoel gaven dat hij “begeleid” werd. Begeleid door aartsengel Michaël, die hij le Patron noemt, Frans voor ‘de baas’, met tegelijk de bijklank van ‘beschermheer/patroon’ (zoals bij een patroonheilige).​ De reis start in een geladen stilte op de Mont-Saint-Michel, waar hij zich eerst nog inhoudt alsof hij pas daarna echt pelgrim mag worden. Onderweg wisselen ruig weer, grote landschappen, bergpassen en steden elkaar af.​Zijn overnachtingen zijn een mix van gastvrijheid en pure noodoplossing. Soms bij mensen thuis, een parochiehuis, een camping of een eenvoudige kamer. Regelmatig ook improvisaties zoals onder een luifel van een gemeentegebouw, in/naast publieke toiletten, als er maar een afdak was waar hij droog op zijn matje kon liggen.

De tocht blijkt voor Eric vooral een oefening in vertrouwen en overgave. De reis werkt voor hem als een training in soberheid en ontvankelijkheid: met weinig kunnen leven en toch rijkdom ervaren. Tegelijk verdiept zijn gevoel dat hij gedragen en gestuurd wordt door ‘de weg’ en Le Patron, ook via ‘vergissingen’, om hem iets te laten zien of iemand te laten ontmoeten. Alsof er een onzichtbare samenhang zit in de mensen en plekken die op het juiste moment verschijnen. Door alles heen groeit een soort innerlijke verschuiving: blij kunnen zijn met bijna niets, gevoeligheid voor plekken, én het besef dat hij niet alleen een wandelaar is maar drager van intenties voor zichzelf en anderen.

Le Chemin de LÁrchange – Sur léchine du dragon
(De Weg van de Aartsengel – Op de rug van de draak)

Eric heeft zijn belevenissen op een persoonlijke, beeldende en humorische manier beschreven in een boek. Als je het boek leest is het net alsof je met hem op reis bent.
Helaas is het alleen in het Frans verkrijgbaar.
In Nederland bij Amazon.nl en bol.com (alleen ebook).

Polarsteps

In 2025 reisde Eric als pelgrim in omgekeerde richting. Daarbij volgde hij de Apollo-stroom van de Michael-Apollo-lijn.
Het boek hierover is nog niet verschenen, maar hij houdt wel een blog bij op Polarsteps, waarin je beide pelgrimstochten en meer avonturen van hem kunt volgen:
www.polarsteps.com/EricGEORGELIN